Op een gewone vrijdagavond..

..Hadden we opeens* zin om weer eens goed te koken (*eigenlijk praktisch elke dag, maar vandaag ook de puf. Yay for us!). So off we went, naar de Albert Cuypmarkt. Na het inslaan van enkele zeediersoorten, twee papaya’s, een onbekende vrucht (ben de naam vergeten), vijf kiwi’s en twintig sinaasappels, en nog een hoop meer, dachten we dat dat wel genoeg moest zijn. Het was pas vijf uur ’s avonds, maar natuurlijk al pikkedonker en koud! ..En als je dat combineert met al die mooie lichtjes die overal hingen, waar het licht mooi van werd weerkaatst in de grachten, dan snap je meteen dat we wel even moesten stoppen in een typisch Amsterdams cafeetje, om een Hollands soepje te versmaden, alvorens thuis aan de slag te gaan. (Hoe herfstig kan je dag zijn?) Zodoende. Interessant bordje hing daar trouwens ook..



Eenmaal thuis kwamen we erachter dat de kiwi’s al superrijp waren :( Maar niet getreurd, want met een beetje creativiteit (gheh) waren die zo omgetoverd in een mooie welkomstcocktail (met prosecco, die we toevallig nog hadden :P). (Nog net even uitgenodigde-) Gast F. kwam eindelijk ook, met de laatste benodigheden voor de rest van het diner (en een aantal flessen Verdicchio, niet geheel onbelangrijk), en na het aperitief (proseccococktail en inktvisringen), kwam gast F.-2 ook en kon het feest* echt beginnen. Dit was het volledige menu:

- Proseccokiwicocktail
- Gefrituurde, verse inktvisringen met citroensap en peterselie
- Siciliaanse sardientjes gemarineerd in witte wijnazijn, met vers meergranenbroodkruim, munt en knoflook.
- Begeleid door een verse pain au beurre, eventueel gedipt in Siciliaanse olijfolie met wat peper en zeezout.
- Spaghetti met calamari en zwarte olijven in pikante tomatensaus.
- Appelperen-whiskeykruimeltaart met en romige Engelse custard.

En eigenlijk waren alle gerechten, behalve de laatste uiteraard, maar die had ik ook gemaakt, Siciliaans. Zeker geen nadeel, durf ik te stellen. (En ja, ik was slim genoeg om deze keer geen whiskey te drinken, bij de whiskeytaart. Wijsheid komt met de jaren/katers.) Desalniettemin was ik aan het einde van het diner (we begonnen rond tien uur en waren klaar rond 1 uur?) nog best moe en ging even op de bank liggen (dacht ik). Het gediscussieer van de drie Italiaanse mannen verplaatste zich al gauw naar de achtergrond (gelukkig! Want ze praatten nu al drie uur over het berekenen van BTW. :| Jeeez. Als ze nou een leuke vriendin hadden gehad.. maar nee).

Opeens schrok ik wakker, en keek op mijn horloge: kwart over vier. De mannen praatten nog. KWART OVER VIER?! Ik moet morgen werken! Gauw zei ik ze goedenacht, en ging in de kamer ernaast slapen. Of liggen in ieder geval. Het heftige gediscussieer (Italianen he. Die kunnen niet gewoon praten. Die discussi”eren of schreeuwen, een van de twee (als er al een verschil is). Of ze lispelen zoete woordjes? Niet de mijne, maar ok), in ieder geval, het gediscussieer verstomde naar een soort bassig, irritant gezoem op de achtergrond. Vreemd genoeg kon ik slechter in slaap vallen met dat gezoem dan het luidkeels BTW-discussi”eren. Vaag. Ik mijmerde zo nog een beetje door, maar zakte niet te veel later toch weer weg in een somnateuze wandeling. Zo’n whiskeytaart doet wonderen.

Oh, en Sandro's gig afgelopen woensdag was zeer geslaagd.
Met 'Vallee et Riz' als een van de hoogtepunten :D

En ook nog: in blok 1 van dit jaar had ik dus drie vakken, en ik heb nu alle cijfers terug. Het laagste punt (voor fonologie uiteraard) was een 7.5 en de andere vakken waren ieder telkens een punt hoger... hehehe.

How's that for a sun-day?

Wat is er nou erger dan op een zondag met het openbaar vervoer moeten reizen? Krijsende, rondrennende kinderen, gierende zestigplussers, hele gezinnen met pakjes en sultana's, ballen, kinderwagens, bossen bloemen, godweetwatnogmeer, allen meer geluid producerend dan je discman*, allen beter de wegversperrend dan een gemiddelde rugby'er. En denk je dat ze weten hoe ze met het OV te reizen? Neee joh, niet gehinderd door enige kennis van zaken staan zij als de eerste voor de deur om de trein in te gaan (hiermee een stroom van vijftien man blokkerend) en ja, staan zij ook als eerste weer voor de deur om de trein uit te gaan, zonder te bedenken dat het dan handig is de deur open te maken. ... God weet dat ik het haat met OV te reizen in het weekend. Maaan. (*Nee, ik heb nog steeds geen mp3-speler. En?)

Maar vandaag sloeg alles. Ik was al gealarmeerd op het perron, door de zware bassen van de kwetterende Duitse vrouwen die daar met al hun koffers stonden geparkeerd. Dus liep ik behendig deze bagage en vrouwpersonen voorbij, een eindje verder op het perron. Om naast een groepje Duitse mannen terecht te komen. Goed. Dit in mijn hoofd prentend wachtte ik op de trein, en ging naar de bovenverdieping van deze intercity, toen de Duitsers naar beneden verkasten. In mijzelf gniffelend over zoveel geluk hen te hebben kunnen ontwijken, ging ik op de bekende vaalpaarse stoel zitten, en made myself comfortable. Dacht ik dan.

De deuren sloten, en de trein reed aan. Toen drong tot me door dat ik absoluut niet had opgelet. In mijn coupe bevond zich namelijk een ware meute aan nog meer Duitse vrouwen! (Heeft het deze week im Der Zeit gestaan als Tip von der Weeck, bezet en maak Amsterdam onveilig?) Nu heb ik op zich niks tegen Duitse vrouwen, maar wel als ze balletjes naar elkaar gooiende, bier drinkende, muziek afspelende, luidkeels schorzingende, bassende en brallende Duitse vrouwen zijn!!

Nee. Ik maak geen grapje. Dit is serieus. Heeeel serieus. Vooral voor de Nederlanders aan mijn kant van de coupe, die elkaar aan keken met plaatsvervangende schaamte. Dat leverde op zich nog wel een leuk gesprek op, maar serieus.. De muziek uit hun draagbare iets had de kwaliteit van een kaliber lager dan carnavalsmuziek (Nee, echt!). En dan die stemmen! Schorre, harde, bassende stemmen (hoe komt dat toch, dat Duitsers een paar decibel meer kunnen praten? Ligt het aan de bouw, of aan de taal?)(De taal, vast). En ze 'zongen'... Praktisch t hele half uur vol. (Probeer je dat maar eens in te beelden). En ik moest studeren! :'( En zij dan bier zuipend! In de trein! Om half 3! Naja, dat gaat dan nog net. Maar niet in combinatie met hele feest dat zij eromheen bouwden!

Christ. What a day.

Gelukkig, ja gelukkig scheen de zon. En niet zo'n beetje ook. ^_^ Het was wel 17 graden, en ik ben lekker nog een uurtje of wat in het Julianapark gaan liggen, om de Duitsche liederen uit mijn hoofd te branden. Is iemand trouwens ooit opgevallen dat er een soort van spinnenwebben overal over het gras liggen daar? Ik zag het vandaag voor het eerst. (Mja, laten we hopen dat het spinnen zijn, met de processierups in ons achterhoofd.)(Ieee, rups in je achterhoofd).


V. Kush

Het was echt lekker weer eens in een park te zijn. Lekker veel bomen enzo. En gras om op te liggen (bovenop de webjes, tiehie!). Lekker van de frisse buitenlucht genieten. Nouja, totdat die Pool (want dat was 't! Ik heb m afgeluisterd) A. in mijn zon kwam staan en toen liggen en B. een gore sigaret begon te roken. Even nadenken, ben ik naar het park gekomen om sigarettenrook in te ademen? Nee, dat dacht ik dus ook. Dus rot op met dat zeikerige vriendinnetje van je en ga lekker in je studentenkeukentje roken. Tsss. Kom maar op met dat terassenrookverbod! (Alhoewel ik het zelf ook nogal extreem vind)(Maar goed, sigarettenrook is ook gewoon goor. Sorry hoor.)

Toen de rook eenmaal opgetrokken was, kwam de geroosterde kippenlucht pas echt goed door. (Van t Juliana-restaurant)(Naast het Julianapark, zeeer origineel). Enfin, het is beter dan sigarettenrook, maar wel jammer van die heerlijke heldere herfstlucht. Maar eigenlijk is het vooral zielig voor die kippetjes die daar zo lekker rondscharrelen, niet? Anyway.. Leuk herfstig zijn ook die vallende blaadjes. Wel jammer dat ik al twee keer een halve tak op mijn hoofd heb gehad (ok ok, takje. Maar toch!) Kunnen bomen mikken? :'( (Ie! Ook nog een spin in mn tas! Oe, een mierenkolonie op m'n tas.. Ah, natuur. Gaat niets boven toch?)

En jee, het is gewoon opeens half oktober. (Ik at pas een perzik en die smaakte naar een peer! Ook heel herfstig. Net als mijn pomooenkikkererwtencurry van vandaag :P). Maar goed, beter een goede herfst dan een slechte zomer, denk ik dan. Cheers to that. Dat de herfst mooi moge worden. (Met veel vallende blaadjes, pompoen en bomen, en weinig brallende Duitse vrouwen en rokende Polen).

Jimmy who?

Warning: saaie log
Afgelopen vrijdag zijn Marta en ik weer eens naar café Alto (jazzcafé) in Amsterdam geweest, erg gezellig (moeten we vaker doen!). Na dit goede avondje stapten wij op de fiets, om huiswaarts te keren, totdat plotseling Sandro met een voorstel kwam: een zekere 'eigenaar' had (die avond in het restaurant waar S. werkt) voorgesteld hen (koks) op de guest list te zetten van de Johnny Woo. (Hij had blijkbaar lekker gegeten.. :P). Johnny who? Ahh.. De Jimmy Woo! (Typisch S.). Nah, aangezien ik een week of wat geleden een twee-pagina-groot artikel over Jimmy Woo had gelezen in de Metro, met zijn moeilijke je-komt-er-bijna-niet-binnen-club-reputatie, waren we toch wel weer geïnteresseerd..

Alas, wij waren in spijkerbroek, sweater en rugzakjes, dus erg veel kans om binnen te komen hadden we natuurlijk niet........tenzij we op de gastenlijst stonden natuurlijk! :D Dat leek ons wel de moeite waard. Dus niet veel later, stonden wij, een groepje koks plus ons in de meest casual kleding possible, if not nog erger dan dat, tussen alle opgeschminkte, overgepimpte clubgangers. Die ons duidelijk afkeurend aankeken..maar des te groter was onze triomf toen we daarna naar voren werden geroepen, en wij ons met onze grote rugzakken door de crowd manoeuvreerden. HA! Wijjjj gaan lekker naar de Jimmy Woo. Pleh! :P (Overigens had een of andere vent nog vijf minuten eerder omgeroepen dat 'de Jimmy Woo vol was, en dat het geen zin had om te wachten'. Right.)

Wij naar binnen *wieee*, waarbij ik mijn flesje water in moest leveren (ehh, jaajaa..), en na de garderobe (weg rugzak, weg trui, woohoo) stapten we de club in.. En idd, het is een leuke club. (En het was idd erg gezellig, met een flippende G., for some reason ;)). Boven een soort loungegedeelte, onder een danskelder (met coole lichtjes!!). Maar...waarom ze allemaal zo'n moeite doen om binnen te komen? Uiteindelijk is het een gewone club hoor. Echt een beetje gehypt en pretentieus, als het mij vraagt. Natuurlijk wel leuk dat we zo gemakkelijk zijn binnengekomen. :D

Jimmy's Woo's has been the place to go in Amsterdam for the past few months now. The easiest way to get in is by getting your name on the guest list or by having a Dutch friend with you. Otherwise, it's up to you to don some trendy clothes and the right attitude to convince the attractive Asian doorwoman that you should be allowed into the club.

Bron: iExplore Community

Jimmy Woo was described as the most exciting and exclusive club in Amsterdam. Well, for me it was very disappointing.

Bron: Worldsbestbars.com