Er rijdt een auto de snelweg op, en gaat in één rits door naar de meest linkerrijstrook, om daar vervolgens 50 te gaan rijden.
Mag dit?
Een auto die gemiddeld nog geen 40km per uur rijdt, stopt bij de rotonde even midden op de weg om(?) van het uitzicht te genieten(?). De rest van het verkeer remt abrupt en moet de volgende move afwachten.
Mag dit?
Een auto die stapsvoets rijdt, verhindert andere auto’s om haar in te halen. Ze doet dit door stiekem tegen de andere auto’s aan te botsen als ze haar proberen in te halen, en zo breed mogelijk te rijden.
Mag dit?
Een auto waarvan de bestuurder nog geeneen keer in de achteruitspiegel heeft gekeken, gaat plotseling linksaf. De andere auto’s moeten abrupt remmen en vervolgens snel uit te wijken als zij ook nog een U-turn maakt en probeert terug te rijden.
Mag dit?
Bent u van mening dat deze persoon eigenlijk geen rijbewijs zou mogen hebben en zich derhalve niet op de weg zou moeten bevinden? Vindt u dat deze voorbeelden bovendien wel erg doorzichtig zijn?
Vult u dan ‘zwemmen’ in plaats van ‘rijden’ in, en ‘zwemmer’ in plaats van ‘auto' (bochten, rotondes, U-turns zijn uiteraard keer-punten), en neem ook deel aan mijn enorme verbazing in het zwembad (wegen), in baan 2 (snelweg) vandaag! Hoe weinig inzicht kan je hebben? Zwembadtoegang ontzeggen die hap! ..Of in ieder geval een snelwegverbod.
Visualizzazione post con etichetta Zeik Supreme. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta Zeik Supreme. Mostra tutti i post
giovedì, luglio 30, 2009
giovedì, maggio 21, 2009
Typologie van de zwembadmens
Badmeester: Verkoopt gladde praatjes, maar zal nooit of te nimmer ingrijpen in het zwembadgebeuren. De vraag blijft wat hun baan nu precies inhoudt. Enfin, wordt liever genegeerd.
Dikkerd (,echte): Is vaak een authentieke Utrechter, al dan niet op leeftijd. Moet geprezen worden om zijn doorzettingsvermogen, maar zijn omvang maakt het lastig hem in te halen. Zwemt echter meestal niet in baan 2, dus dit is geen probleem.
Engerd: Zwemt altijd in baan 4, met een enorme duikbril, en kijkt graag onder water een beetje rond. *gruwel* Tijd om hem het bad uit te bannen, als je ’t mij vraagt. Aan de andere kant, willen we ‘m op straat hebben?
Mannetje: Heeft een macho-achtig voorkomen en is volop overtuigd van zijn eigen kunnen. Zwemt het liefste borstcrawl, met chaotische slagen, en zal graag starten als je net aan komt zwemmen. Zal verder al het zwemmen als een competitie zien, en zal alle moeite doen je ofwel in te halen ofwel bij te houden. Kan in gesprekken blijken toch wel aardig te zijn, maar..’t blijft een mannetje. Zwemt maar al te graag in baan 1 of 2.
Mid-life-crisisman: Zie mannetje.
Oudje: Zwemt het liefste rond tussen 7 en 8 ’s ochtends, en deze komt men meestal dus niet erg vaak tegen. Er zijn twee types oudjes: zij die tegen snelle zwemmers opkijken en zij die op snelle zwemmers neerkijken, met het daarbij passende gedrag en houding. Je moet het maar treffen: tussen oudjes zwemmen is als een levend zwembadbingo. Good luck.
Student (m): Zwemt middelmatig, maar gaat snel aan de kant met een redelijke kans dat hij later een knullig complimentje maakt om vervolgens met een rood hoofd weg te schieten, met wilde armslagen en plonzend benenwerk.
Student (v): Zwemt met het hoofd boven water (je wilt je haren toch niet nat maken tijdens t zwemmen?), praat het liefst met drie andere vriendinnen tegelijk (die naast elkaar zwemmen) en maakt gebruik van elk vrij moment om je afkeurend aan te kijken. Zal altijd net schoolslag gaan zwemmen als je aan je borstcrawlprogramma begint, en dit ook volhouden.
Veertiger (m): Zie mid-life-crisisman
Veertiger (v): Zwemt graag schoolslag, maar heeft over het algemeen veel begrip voor de borstcrawlzwemmers onder ons. Verhuist evt naar een andere baan als dat nodig is, en maakt verder graag een (bemoedigend) praatje.
Wedstrijdzwemmer: Zwemt graag door, het liefst in baan 2, en hecht veel waarde aan de zwemcode (niet bij het keerpunt hangen, snellere mensen voorlaten, etc. etc.). Zal daarom ook vaak lichtelijk geirriteerd danwel gefrustreerd raken omdat de code (ondanks wat sporadische voorlichting van het zwembad zelf) vrijwel onbekend is bij de massa. Zwemt verder voornamelijk voor zichzelf en zwemt op tijd (dus nee, dat was geen wedstrijdje). Is verder te herkennen aan zeer charmante badmuts en een nog charmantere zwembril, en eventueel een berg equipment op de kant.
Zwangere vrouw: Zwemt meestal niet in baan 2, maar geniet toch wat extra voorzichtigheid: liever die baan vermijden.
Dikkerd (,echte): Is vaak een authentieke Utrechter, al dan niet op leeftijd. Moet geprezen worden om zijn doorzettingsvermogen, maar zijn omvang maakt het lastig hem in te halen. Zwemt echter meestal niet in baan 2, dus dit is geen probleem.
Engerd: Zwemt altijd in baan 4, met een enorme duikbril, en kijkt graag onder water een beetje rond. *gruwel* Tijd om hem het bad uit te bannen, als je ’t mij vraagt. Aan de andere kant, willen we ‘m op straat hebben?
Mannetje: Heeft een macho-achtig voorkomen en is volop overtuigd van zijn eigen kunnen. Zwemt het liefste borstcrawl, met chaotische slagen, en zal graag starten als je net aan komt zwemmen. Zal verder al het zwemmen als een competitie zien, en zal alle moeite doen je ofwel in te halen ofwel bij te houden. Kan in gesprekken blijken toch wel aardig te zijn, maar..’t blijft een mannetje. Zwemt maar al te graag in baan 1 of 2.
Mid-life-crisisman: Zie mannetje.
Oudje: Zwemt het liefste rond tussen 7 en 8 ’s ochtends, en deze komt men meestal dus niet erg vaak tegen. Er zijn twee types oudjes: zij die tegen snelle zwemmers opkijken en zij die op snelle zwemmers neerkijken, met het daarbij passende gedrag en houding. Je moet het maar treffen: tussen oudjes zwemmen is als een levend zwembadbingo. Good luck.
Student (m): Zwemt middelmatig, maar gaat snel aan de kant met een redelijke kans dat hij later een knullig complimentje maakt om vervolgens met een rood hoofd weg te schieten, met wilde armslagen en plonzend benenwerk.
Student (v): Zwemt met het hoofd boven water (je wilt je haren toch niet nat maken tijdens t zwemmen?), praat het liefst met drie andere vriendinnen tegelijk (die naast elkaar zwemmen) en maakt gebruik van elk vrij moment om je afkeurend aan te kijken. Zal altijd net schoolslag gaan zwemmen als je aan je borstcrawlprogramma begint, en dit ook volhouden.
Veertiger (m): Zie mid-life-crisisman
Veertiger (v): Zwemt graag schoolslag, maar heeft over het algemeen veel begrip voor de borstcrawlzwemmers onder ons. Verhuist evt naar een andere baan als dat nodig is, en maakt verder graag een (bemoedigend) praatje.
Wedstrijdzwemmer: Zwemt graag door, het liefst in baan 2, en hecht veel waarde aan de zwemcode (niet bij het keerpunt hangen, snellere mensen voorlaten, etc. etc.). Zal daarom ook vaak lichtelijk geirriteerd danwel gefrustreerd raken omdat de code (ondanks wat sporadische voorlichting van het zwembad zelf) vrijwel onbekend is bij de massa. Zwemt verder voornamelijk voor zichzelf en zwemt op tijd (dus nee, dat was geen wedstrijdje). Is verder te herkennen aan zeer charmante badmuts en een nog charmantere zwembril, en eventueel een berg equipment op de kant.
Zwangere vrouw: Zwemt meestal niet in baan 2, maar geniet toch wat extra voorzichtigheid: liever die baan vermijden.
venerdì, aprile 17, 2009
Allemaal kassa's bij de kassa..
Voor de Eftelingspaaractie hangen er allemaal borden in de Albert Heijn:
Ehm. Waarmee?
Lever uw volle spaarkaart in bij de kassa en koop daarmee uw entreekaart!
Ehm. Waarmee?
venerdì, marzo 13, 2009
venerdì, gennaio 23, 2009
'Nieuws'
Ten eerste wilde ik even vermelden dat Poetin een schilderij heeft geschilderd dat serieus 860.000 euro heeft opgebracht. (?!) (Bedankt Steven voor t nieuws en Rosanne voor de afbeelding ;)).
Ander belangrijk nieuws (uit Nederland deze keer): Naakte man met rauwe forel mishandelt schoenenverkoper.
...
En! En Daniel Craig gaat Lucifer spelen in de 2009-film 'I, Lucifer'. Een paar opmerkingen hierover:
- Wie had er ooit gedacht dat er een slechtere rol dan James Bond voor Daniel Craig zou zijn?!
- 'I, Lucifer'..what's this, a freakin' biography of the fallen angel himself? Christ.. *Oh nee :P). Enm, de link met de 2004-film 'I, Robot' is natuurlijk snel gelegd....onorgineel!!
- Dus waar gaat de film uberhaupt over? En wat.. ok, samengevat: wtf?!
Hier, pick the odd one out:
De Bonds: Lelijk, echt lelijk! (DC). En toch wel charming (SC).. en zelfs nog wel oke (TD).
Naja. Tot zover. Dat moest ik gewoon even kwijt. :P
Nu ga ik maar weeeeer eens proberen echt iets nuttigs te gaan doen (who knows :P).
Cheers!
Ander belangrijk nieuws (uit Nederland deze keer): Naakte man met rauwe forel mishandelt schoenenverkoper.
...
En! En Daniel Craig gaat Lucifer spelen in de 2009-film 'I, Lucifer'. Een paar opmerkingen hierover:
- Wie had er ooit gedacht dat er een slechtere rol dan James Bond voor Daniel Craig zou zijn?!
- 'I, Lucifer'..what's this, a freakin' biography of the fallen angel himself? Christ.. *Oh nee :P). Enm, de link met de 2004-film 'I, Robot' is natuurlijk snel gelegd....onorgineel!!
- Dus waar gaat de film uberhaupt over? En wat.. ok, samengevat: wtf?!
Hier, pick the odd one out:
De Bonds: Lelijk, echt lelijk! (DC). En toch wel charming (SC).. en zelfs nog wel oke (TD).
Naja. Tot zover. Dat moest ik gewoon even kwijt. :P
Nu ga ik maar weeeeer eens proberen echt iets nuttigs te gaan doen (who knows :P).
Cheers!
venerdì, novembre 28, 2008
Vaagtaal
Uit de Taalpost van deze week: "De uitdrukking ‘een plekje geven’ heeft de vaagtaal-verkiezing 2008 gewonnen." Zie hier het uitslagtekstje, met daarin enkele andere kandidaten:
Jaaaaa weg met alle manager-ditte en manager-datte's! Jaaa weg met 'een plekje geven'! Jaaa weg met 'je ding doen'! Ik zeg, in sum, Account Manager Vaagtaal for Language President!
[edit] Ik nomineer ook: "Maar wat bedoel je daarmee?"
[edit] Check ook de andere inzendingen (vooral de woorden onderaan!).
Het resultaat van de vaagtaal-verkiezing 2008 maakt pijnlijk duidelijk dat het toch niet zo kan zijn dat het taalgebruik van de gemiddelde Nederlandse schrijver toe is aan een herconceptualisatie op meerdere punten. Dat blijkt uit deze 360 gradenfeedback van uitgebrachte stemmen van proactieve schrijvers die hun mening via hun stem hebben doorgecommuniceerd aan de Account Manager Vaagtaal. Deze uitkomst zullen we met z’n allen een plekje moeten geven.
Jaaaaa weg met alle manager-ditte en manager-datte's! Jaaa weg met 'een plekje geven'! Jaaa weg met 'je ding doen'! Ik zeg, in sum, Account Manager Vaagtaal for Language President!
[edit] Ik nomineer ook: "Maar wat bedoel je daarmee?"
[edit] Check ook de andere inzendingen (vooral de woorden onderaan!).
martedì, ottobre 07, 2008
Ziggo Zuigt
Helemaal gestoord word ik ervan. Bij elke halve pagina die je probeert te openen, wordt de verbinding 'geherinitialiseerd' en oeps - kan de pagina toch niet geladen worden. De modem resetten tot in de vergetelheid, mn computer honderd keer opnieuw opstarten, niets mag baten. Weet je, die rotverbinding van Ziggo-Schmiggo valt zo vaak weg en uit dat je niet eens lang genoeg online bent om een fatsoenlijke klaagmail te sturen! (En we wilden niet eens Ziggo! We krijgen hem opgedrongen). Oke, mijn klaagmail zal dan ook uit iets meer dan een A4'tje bestaan, maar desalniettemin voel ik dat ik niet alleen ben als ik zeg: Ziggo Zuigt! (Compleet avec alliteratie, jaja).
Fokke en Sukke maken er als vaak weer treffende opmerkingen over, see below..(oh ja, reminds me, die irritant reclame van Ziggo.. Ook zoiets. Kijk, klant, jij individu in deze eenzame gemoderniseerde samenleving: we* denken ook aan jou! Jij bent ook belangrijk! En speciaal! Want als je toch maar eens op die (mooie) details van het leven let en op alllle verschillende mensen (dan ben je speciaal namelijk), want als we Ziggo moeten geloven, geniet iedereen echt alleen nog maar van...eh, niks? En denkt aan..eh, niemand?)(*Een schraal telecommunicatiebedrijf. Yaaay for you.):
Niet dat zuigen perse een negatieve bezigheid is, natuurlijk..zo leren wij van Chupa Chups, and I quote:
En alsof deze provocerende reclame (oh nee, natuurlijk niet.. het is gewoon wetenschappelijk bewezen dat als baby's melk drinken of ergens op kunnen zuigen, ze ontspannen .....riiiiight, daarom) nog niet genoeg was: de Chupa Chups-reclame voor de Filipijnen maakt het nog iets gezelliger: Suck for Luck! Ja dames en heren, niets, maar dan ook niets, wordt aan de verbeelding overgelaten. Hmmf.
Wisten jullie trouwens wel dat monsieur Salvador Dali himself het logo heeft ontworpen?
PS. Er is een brand geweest in Veghel, bij Cehave (en twintig woningen in de buurt). En de brand is nog niet geblust.. :/ Hoop dat het goed gaat. Maar wat me ook nog opviel aan het artikel, was: "In de brandende loods van 4000 vierkante meter ligt afgekeurd voedingsmateriaal opgeslagen, zoals chocolade van de fabriek van Mars in Veghel. De restproducten werden door Cehave verwerkt tot diervoer." Oke, dat van de Mars-fabriek, tuurlijk...maar dat dat tot dier(en)voer wordt verwerkt?! Tjeez.. Jeez.
Fokke en Sukke maken er als vaak weer treffende opmerkingen over, see below..(oh ja, reminds me, die irritant reclame van Ziggo.. Ook zoiets. Kijk, klant, jij individu in deze eenzame gemoderniseerde samenleving: we* denken ook aan jou! Jij bent ook belangrijk! En speciaal! Want als je toch maar eens op die (mooie) details van het leven let en op alllle verschillende mensen (dan ben je speciaal namelijk), want als we Ziggo moeten geloven, geniet iedereen echt alleen nog maar van...eh, niks? En denkt aan..eh, niemand?)(*Een schraal telecommunicatiebedrijf. Yaaay for you.):
Niet dat zuigen perse een negatieve bezigheid is, natuurlijk..zo leren wij van Chupa Chups, and I quote:
Zuigen op een Chupa Chups is behalve gewoon lekker ook het meest relaxed
En alsof deze provocerende reclame (oh nee, natuurlijk niet.. het is gewoon wetenschappelijk bewezen dat als baby's melk drinken of ergens op kunnen zuigen, ze ontspannen .....riiiiight, daarom) nog niet genoeg was: de Chupa Chups-reclame voor de Filipijnen maakt het nog iets gezelliger: Suck for Luck! Ja dames en heren, niets, maar dan ook niets, wordt aan de verbeelding overgelaten. Hmmf.
Wisten jullie trouwens wel dat monsieur Salvador Dali himself het logo heeft ontworpen?
PS. Er is een brand geweest in Veghel, bij Cehave (en twintig woningen in de buurt). En de brand is nog niet geblust.. :/ Hoop dat het goed gaat. Maar wat me ook nog opviel aan het artikel, was: "In de brandende loods van 4000 vierkante meter ligt afgekeurd voedingsmateriaal opgeslagen, zoals chocolade van de fabriek van Mars in Veghel. De restproducten werden door Cehave verwerkt tot diervoer." Oke, dat van de Mars-fabriek, tuurlijk...maar dat dat tot dier(en)voer wordt verwerkt?! Tjeez.. Jeez.
domenica, gennaio 06, 2008
Een goed begin..
..is het halve werk?
Wow. Wat een 'Kerstvakantie' dit jaar. Het lijkt wel of ik nu pas wakker word/ontnuchter van deze ..zeer gezellige twee weken.
..Misschien is dat ook wel zo. :P
Pff. Het lijkt me een goed idee, voor mij, mijn hersencellen, mijn omgeving, om het maar even wat rustiger aan te doen. Het feit dat me ook nog twee papers, twee presentaties en een examen staan te wachten, is ook al zo'n mindbugging feit. Dus..als ik nou eens niet meer drink tot...tot tot carnaval! In februari. (Ok ok, het valt vroeg dit jaar. En? :P). Ja, laat ik dat maar doen. Tenzij het een 'noodgeval' is natuurlijk. (Als in, er staan al twee feestjes).
Waar ik wel nog iets op moet verzinnen, is dat mijn telefoon geblokkeerd zou moeten worden op gezellige avonden. Hebben ze daar nog niks voor ontworpen? Als je een biometrische identificatie/vingerafdruklezer op je laptop kan hebben (kon ook bij de mijne! Voor maar ..40 euro ofzo? Waarom heb ik die niet genomen?? Coool..), dan moet de volgende stap, ademcontrole, niet te ver weg zijn toch? "Mevr. van M., u heeft helaas teveel gedronken. Het is beter dat u nu niet iedereen gaat lastigvallen. Ga slapen. Blieeeeeeeeep, zp."
Geweldig handig lijkt me dat.
En dan wil ik nog eventjes zeiken over de verschrikkelijke avond die ik gisteren had toen ik thuis probeerde te komen vanaf werk, een reisje dat me normaal minder dan een uur kost. Tis de gewoonlijke zeikkost. (Het is de label 'Zeik Supreme' waardig). Ik spui. Of het dan ook de moeite waard is om te lezen, heb ik nooit gezegd. Maar doe wat je niet laten kan, natuurlijk. (Heerlijke uitdrukking is dat trouwens ook.)
Nice Night in Desperate Distress
Ik vertrok om kwart voor tien in Amsterdam, na tien uur gewerkt te hebben na die ochtend uit Utrecht te zijn vertrokken. Precies twee uur later, om kwart voor 12, was ik thuis. Hoe kan dat?? Tweeee uur voor Utrecht-Amsterdam is _veel_. Nou, het begon allemaal zo..
..Op de Westermarkt nam ik de tram. Niets aan de hand. Beetje suf van het werken, maar verder alles ok. Eenmaal op Centraal herinnerde ik me dat er werkzaamheden waren tussen Utrecht en Amsterdam (en het vorige weekend reden er geen intercity's! Dr is ook altijd wat.. Maar ik ga nog niet eens beginnen met zeiken over de NS, want, want..hahahaha *bittere lach, sterft langzaam weg*).
Waar was ik?
Ohja, toen kwam ik aan op Centraal, zag dat de trein om 22:00 vertrok, en dat was het ook, dus ik sprong op het platform, ..en zag een bordje met 22:30. Huh? Ik sprak twee vrouwen onder dat bord aan, of zij misschien de hidden agenda van de NS kenden? Wanneer de eerstvolgende trein naar Utrecht ging? Ja, om 22:30 dus (twee keer per uur, jippie!). Takke. En hij doet er drie kwartier over (ipv het normale halfuur, via Hilversum). Takketakke.
Maar goed. Gelukkig had ik wederom mijn mp3-spelertje bij me (oh heaven oh holy night), en zette wat soothing Tsjaikovsky op. Ahhh.. T treintje kwam, t treintje ging, en nadat we gewacht hadden bij Utrecht Overvecht omdat we te vroeg waren, waren we dan eindelijk om 23:15 op Utrecht Centraal. Yay!
Maar wou ik eigenlijk wel in Utrecht zijn?
Natuurlijk niet.
Maar ok, mijn kamer/bed is hier.
Maar dat terzijde.
Dus, normaalgesproken zou ik nu met de fiets naar huis gaan, ware het niet dat een stel @^#@*&#@, @#*@&#(@, #&*@#&@( en #Y@(&(*@ de voorwiel van mijn fiets erafgesloopt hebben!!! Jeeeeeeeeeeeeeez! Eikels! Kl..!
Aargh! Ik kan er nog steeds niet overuit. Wat een naaistreek gewoon. Mijn mooie, lieve fietsje.. Ik wist gewoon dat het beter was als ik een takkefiets heb, want dan vind ik het ook niet erg 'm gemolesteerd terug te vinden.
Mijn fietsje :'(
Maar goed. Ik ga mijn fiets ophalen (heel charmant, met je fiets op je rug rondkruien), en net als ik terug aan het lopen ben naar het station, word ik bijna overreden door de bus die ik moest hebben. Aaargh! Ik maak nog een klein wanhopig gebaartje of hij niet wil stoppen, maar met die ongekende Utrechtse buschauffeursrotvaart knalt de bus ervandoor. Fck dat.
Ik loop terug naar de halte, waar de Twee Vrouwen weer staan, en ze kijken me aan, met een blik van ongelooflijk ongeloof. Ik grijns, en zeg, tja.. Die vrouw zegt, het is ongelooflijk, wat ze tegenwoordig allemaal doen. Ik denk, daar gaan we weer, vroeger.. En onderbreek dus snel: en ja, en dat daar, dat was mijn bus! Wat een @#$#-dag! ..De Vrouwen kijken me ontsteld aan. Ik zeg snel sorry, schuif mijn fietsje tegen de pilaar, en keer me om, om naar andere starende mensen te grijnzen.
Gelukkig komt de volgende bus vijf minuten te laat (en die ander he, die vertrok natuurlijk precies op tijd! BAH!), en hoefde ik dus maar twintig minuten te wachten (...). De buschauffeur zegt, sorry, maar die mag niet mee op de bus. Ik kijk hem aan, en wil zeggen, wat zal ik dan doen? Op de bagagedrager gaan zitten en proberen naar huis te fietsen?! In plaats daarvan zeg ik, maaaar meneer anders krijg ik hem toch nooit naaar huiiis, aub? Goed goed, ik mag doorlopen.
Na een heerlijk turbulente rit in de bus (hoeveel bewegingsmogelijkheden zo'n fiets nog heeft, zo zonder voorwiel. Je houdt het niet voor mogelijk), komen we eindelijk aan bij mijn favoriete wijk, de Schepenbuurt. Yay. Door de stromende regen, met mijn fietsje aan mijn linkerflank rijdend, wandel ik naar huis.
Ik voel me wanhopig, en stop even. Ik zet Manhattan op, van Eric Johnson (niet voor de eerste keer genoemd hier), en bedenk dat het allemaal nog veel erger had kunnen zijn. ..Misschien.
In ieder geval, ik monter een beetje op, en vervolg mijn weg naar 'huis'. Als je maar met je hoofd opgeheven loopt, is het ook heel normaal je fiets zonder voorwiel door de straat te rijden. Eenmaal thuis vond ik een Japans kaartje op mijn deur, van een huisgenootje (^__^), en toen ging het eigenlijk ook wel weer. Maar pff. Wat een avond. Fck dat.
En dan heb ik het nog niet eens over het openbaar vervoer van Utrecht gehad, want laten we eerlijk zijn, dat is weer een van de vele aspecten van Utrecht's compleet fckedupte infrastructuur. AARGH!
Tijd voor een kopje thee.
Wow. Wat een 'Kerstvakantie' dit jaar. Het lijkt wel of ik nu pas wakker word/ontnuchter van deze ..zeer gezellige twee weken.
..Misschien is dat ook wel zo. :P
Pff. Het lijkt me een goed idee, voor mij, mijn hersencellen, mijn omgeving, om het maar even wat rustiger aan te doen. Het feit dat me ook nog twee papers, twee presentaties en een examen staan te wachten, is ook al zo'n mindbugging feit. Dus..als ik nou eens niet meer drink tot...tot tot carnaval! In februari. (Ok ok, het valt vroeg dit jaar. En? :P). Ja, laat ik dat maar doen. Tenzij het een 'noodgeval' is natuurlijk. (Als in, er staan al twee feestjes).
Waar ik wel nog iets op moet verzinnen, is dat mijn telefoon geblokkeerd zou moeten worden op gezellige avonden. Hebben ze daar nog niks voor ontworpen? Als je een biometrische identificatie/vingerafdruklezer op je laptop kan hebben (kon ook bij de mijne! Voor maar ..40 euro ofzo? Waarom heb ik die niet genomen?? Coool..), dan moet de volgende stap, ademcontrole, niet te ver weg zijn toch? "Mevr. van M., u heeft helaas teveel gedronken. Het is beter dat u nu niet iedereen gaat lastigvallen. Ga slapen. Blieeeeeeeeep, zp."
Geweldig handig lijkt me dat.
En dan wil ik nog eventjes zeiken over de verschrikkelijke avond die ik gisteren had toen ik thuis probeerde te komen vanaf werk, een reisje dat me normaal minder dan een uur kost. Tis de gewoonlijke zeikkost. (Het is de label 'Zeik Supreme' waardig). Ik spui. Of het dan ook de moeite waard is om te lezen, heb ik nooit gezegd. Maar doe wat je niet laten kan, natuurlijk. (Heerlijke uitdrukking is dat trouwens ook.)
Nice Night in Desperate Distress
Ik vertrok om kwart voor tien in Amsterdam, na tien uur gewerkt te hebben na die ochtend uit Utrecht te zijn vertrokken. Precies twee uur later, om kwart voor 12, was ik thuis. Hoe kan dat?? Tweeee uur voor Utrecht-Amsterdam is _veel_. Nou, het begon allemaal zo..
..Op de Westermarkt nam ik de tram. Niets aan de hand. Beetje suf van het werken, maar verder alles ok. Eenmaal op Centraal herinnerde ik me dat er werkzaamheden waren tussen Utrecht en Amsterdam (en het vorige weekend reden er geen intercity's! Dr is ook altijd wat.. Maar ik ga nog niet eens beginnen met zeiken over de NS, want, want..hahahaha *bittere lach, sterft langzaam weg*).
Waar was ik?
Ohja, toen kwam ik aan op Centraal, zag dat de trein om 22:00 vertrok, en dat was het ook, dus ik sprong op het platform, ..en zag een bordje met 22:30. Huh? Ik sprak twee vrouwen onder dat bord aan, of zij misschien de hidden agenda van de NS kenden? Wanneer de eerstvolgende trein naar Utrecht ging? Ja, om 22:30 dus (twee keer per uur, jippie!). Takke. En hij doet er drie kwartier over (ipv het normale halfuur, via Hilversum). Takketakke.
Maar goed. Gelukkig had ik wederom mijn mp3-spelertje bij me (oh heaven oh holy night), en zette wat soothing Tsjaikovsky op. Ahhh.. T treintje kwam, t treintje ging, en nadat we gewacht hadden bij Utrecht Overvecht omdat we te vroeg waren, waren we dan eindelijk om 23:15 op Utrecht Centraal. Yay!
Maar wou ik eigenlijk wel in Utrecht zijn?
Natuurlijk niet.
Maar ok, mijn kamer/bed is hier.
Maar dat terzijde.
Dus, normaalgesproken zou ik nu met de fiets naar huis gaan, ware het niet dat een stel @^#@*&#@, @#*@&#(@, #&*@#&@( en #Y@(&(*@ de voorwiel van mijn fiets erafgesloopt hebben!!! Jeeeeeeeeeeeeeez! Eikels! Kl..!
Aargh! Ik kan er nog steeds niet overuit. Wat een naaistreek gewoon. Mijn mooie, lieve fietsje.. Ik wist gewoon dat het beter was als ik een takkefiets heb, want dan vind ik het ook niet erg 'm gemolesteerd terug te vinden.
Mijn fietsje :'(
Maar goed. Ik ga mijn fiets ophalen (heel charmant, met je fiets op je rug rondkruien), en net als ik terug aan het lopen ben naar het station, word ik bijna overreden door de bus die ik moest hebben. Aaargh! Ik maak nog een klein wanhopig gebaartje of hij niet wil stoppen, maar met die ongekende Utrechtse buschauffeursrotvaart knalt de bus ervandoor. Fck dat.
Ik loop terug naar de halte, waar de Twee Vrouwen weer staan, en ze kijken me aan, met een blik van ongelooflijk ongeloof. Ik grijns, en zeg, tja.. Die vrouw zegt, het is ongelooflijk, wat ze tegenwoordig allemaal doen. Ik denk, daar gaan we weer, vroeger.. En onderbreek dus snel: en ja, en dat daar, dat was mijn bus! Wat een @#$#-dag! ..De Vrouwen kijken me ontsteld aan. Ik zeg snel sorry, schuif mijn fietsje tegen de pilaar, en keer me om, om naar andere starende mensen te grijnzen.
Gelukkig komt de volgende bus vijf minuten te laat (en die ander he, die vertrok natuurlijk precies op tijd! BAH!), en hoefde ik dus maar twintig minuten te wachten (...). De buschauffeur zegt, sorry, maar die mag niet mee op de bus. Ik kijk hem aan, en wil zeggen, wat zal ik dan doen? Op de bagagedrager gaan zitten en proberen naar huis te fietsen?! In plaats daarvan zeg ik, maaaar meneer anders krijg ik hem toch nooit naaar huiiis, aub? Goed goed, ik mag doorlopen.
Na een heerlijk turbulente rit in de bus (hoeveel bewegingsmogelijkheden zo'n fiets nog heeft, zo zonder voorwiel. Je houdt het niet voor mogelijk), komen we eindelijk aan bij mijn favoriete wijk, de Schepenbuurt. Yay. Door de stromende regen, met mijn fietsje aan mijn linkerflank rijdend, wandel ik naar huis.
Ik voel me wanhopig, en stop even. Ik zet Manhattan op, van Eric Johnson (niet voor de eerste keer genoemd hier), en bedenk dat het allemaal nog veel erger had kunnen zijn. ..Misschien.
In ieder geval, ik monter een beetje op, en vervolg mijn weg naar 'huis'. Als je maar met je hoofd opgeheven loopt, is het ook heel normaal je fiets zonder voorwiel door de straat te rijden. Eenmaal thuis vond ik een Japans kaartje op mijn deur, van een huisgenootje (^__^), en toen ging het eigenlijk ook wel weer. Maar pff. Wat een avond. Fck dat.
En dan heb ik het nog niet eens over het openbaar vervoer van Utrecht gehad, want laten we eerlijk zijn, dat is weer een van de vele aspecten van Utrecht's compleet fckedupte infrastructuur. AARGH!
Tijd voor een kopje thee.
martedì, gennaio 01, 2008
domenica, dicembre 30, 2007
In de bar, in de trein
Zo, ik ben weer terug in Amsterdam en Utrecht. Na een zeer prettig Kerstverblijf in Uden moest er op een donkere dag toch weer gewerkt worden..en om precies te zijn, vanaf 8 uur op zaterdagochtend was de lol over. Het feit dat ik de avond van te voren het nog nodig achtte tot 3 uur uit te gaan ("nee ok, dan gaan we gewoon tot 12 uur. We maken het niet te laat"), kan geholpen hebben. In ieder geval. Ik was rond tienen in Utrecht (woooh, met de auto), en ging rond elven naar Amsterdam (mehhh, met de trein), om uit te vinden dat er die dag geen intercity's tussen Utrecht en Amsterdam Centraal reden. Oh yes, ik voel me meteen weer thuis. Maar goed, niet getreurd, er kwam nog een ICE international aan, dus daar jumpte ik met de massa ongeduldige treinreizigers aan boord. Ik had de bar natuurlijk zo gevonden, en nestelde me in een hoekje dichtbij die bar. So far so good.
Ik dacht even dat het misschien toch nog wel een plezierige reis kon worden, toen op dat moment een of andere oude kerel met een baard en een irritant hoofd tegen mij Duits begon te praten. Ja, ik weet dat de trein uit Frankfurt komt (Hauptbahnhof!!)(sorry), maar als je een beetje hersens hebt, dan besef je dat er op dat moment meer Nederlanders (Amsterdammers) in de trein zaten dan Duitsers. Dus ik antwoord dat ik gewoon Nederlands ben, en zijn vrouw produceert een schaapachtig lachje. Zucht. Ik voel de bui al hangen.
Niet veel later komt er een barman op ons af, of we iets te drinken willen, en Baardmans vraagt of ik een koffie wil. Ik zeg in de eerste instantie nee, maar als hij zegt dat 'zij geen koffie lust', protesteer ik en zeg toch ja (jeeezus, als ik toch geen zin heb! Maar ik dacht dat het misschien wel zou helpen, aangezien ik me nog steeds niet optimaal voelde). Nou, als ik iemand een drankje aanbied, dan betaal ik daar ook voor. Niks was minder waar. Fcktard. Bied het dan ook niet aan. Maar goed maar goed, wat maakt mij die 2.70 voor een fcking thee uit (ik had toch nog geswitcht). Erger was dat Baardmans en vrouw duidelijk in waren voor een lang oeverloos gesprek, dus gauw toverde ik mijn nieuwe mp3-speler uit mijn zak (jaaahaa! Na hm, acht(?) jaar trouwe dienst van een audio-cd(!) discman, ben ik dan eindelijk overgestapt. En ik heb nog geen spijt.), en verving hen met 'Out of the Loop' van de Brecker Brothers. Ahhhhh...
Niet dat ik ze helemaal kon wegfilteren, helaas. En besef dat de trein ook meer dan twintig minuten vertraging had (op een reis van een halfuurtje), dus het was niet alleen irritant, het was laaang irritant. Zoals verwacht, begon het echtpaar dus maar te zeveren tegen de conducteur: was dit vaker zo (duuuh), waar moest hij dan heen, waar kwamen ze vandaan, blaaaaaablaaaaaaablaaa. De conducteur bleek ook een Professioneel Zeveraar, daar hij het gesprek daarna bracht op het feit dat vroeger met de treinreizen veel leuker was.
...
Oh yes. Natuuuurlijk. Dat had ik nog niet bedacht. Oooit was het wel leuk, toen waren er nog geen wisselstopstoringen en kapotte bovenleidingen en blaadjes op het spoor waar we echt niet over heen kunnen rijden. Uh-huh. (En niet te vergeten verveelde echtparen en eenzame conducteurs).
Ik luister met een half oor verder.
Hij weer: Jaaa, want vr^uger (oh nee, das Brabants), vroeger, toen praatten de mensen nog met elkaar. (Op dit moment rollen de ogen echt uit mn hoofd. Niet dat argument weer.)(Jaja, ik ben een kind van mijn tijd, dat blijkt). ..Ja, want nu kijkt iedereen maar strak voor zich uit, of luistert met zon koptelefoon op naar een mp3-speler.. Ik grijns, op een wat naar mijn idee een combinatie tussen vriendelijke en eigenzinnige manier is, naar hen.
Maar ondertussen denk ik ook, ja maar luister eens. Misschien willen sommige mensen gewoon wat lezen, wat studeren, en hebben zij geen behoefte zwakzinnig te zeveren over een of ander onbenullig onderwerp dat hen toch geen ene moer interesseert! Sterker nog, ik kan je zo een voorbeeld geven: over het feit dat het vroeger toch zooveeel leuker was in de trein!* Pfffffffff.
Man, wat is mijn leven zwaar. Ik troost me met de gedachte dat ik nu in ieder geval altijd jazz, rock, weet ik veel bij mij zou kunnen hebben om mijn leven te verlichten. Hurray voor mp3-spelers!
(*En dan heb ik het deze keer nog niet eens over bellende mensen in de trein gesproken.....oh, the nuisance..!)
Ik dacht even dat het misschien toch nog wel een plezierige reis kon worden, toen op dat moment een of andere oude kerel met een baard en een irritant hoofd tegen mij Duits begon te praten. Ja, ik weet dat de trein uit Frankfurt komt (Hauptbahnhof!!)(sorry), maar als je een beetje hersens hebt, dan besef je dat er op dat moment meer Nederlanders (Amsterdammers) in de trein zaten dan Duitsers. Dus ik antwoord dat ik gewoon Nederlands ben, en zijn vrouw produceert een schaapachtig lachje. Zucht. Ik voel de bui al hangen.
Niet veel later komt er een barman op ons af, of we iets te drinken willen, en Baardmans vraagt of ik een koffie wil. Ik zeg in de eerste instantie nee, maar als hij zegt dat 'zij geen koffie lust', protesteer ik en zeg toch ja (jeeezus, als ik toch geen zin heb! Maar ik dacht dat het misschien wel zou helpen, aangezien ik me nog steeds niet optimaal voelde). Nou, als ik iemand een drankje aanbied, dan betaal ik daar ook voor. Niks was minder waar. Fcktard. Bied het dan ook niet aan. Maar goed maar goed, wat maakt mij die 2.70 voor een fcking thee uit (ik had toch nog geswitcht). Erger was dat Baardmans en vrouw duidelijk in waren voor een lang oeverloos gesprek, dus gauw toverde ik mijn nieuwe mp3-speler uit mijn zak (jaaahaa! Na hm, acht(?) jaar trouwe dienst van een audio-cd(!) discman, ben ik dan eindelijk overgestapt. En ik heb nog geen spijt.), en verving hen met 'Out of the Loop' van de Brecker Brothers. Ahhhhh...
Niet dat ik ze helemaal kon wegfilteren, helaas. En besef dat de trein ook meer dan twintig minuten vertraging had (op een reis van een halfuurtje), dus het was niet alleen irritant, het was laaang irritant. Zoals verwacht, begon het echtpaar dus maar te zeveren tegen de conducteur: was dit vaker zo (duuuh), waar moest hij dan heen, waar kwamen ze vandaan, blaaaaaablaaaaaaablaaa. De conducteur bleek ook een Professioneel Zeveraar, daar hij het gesprek daarna bracht op het feit dat vroeger met de treinreizen veel leuker was.
...
Oh yes. Natuuuurlijk. Dat had ik nog niet bedacht. Oooit was het wel leuk, toen waren er nog geen wisselstopstoringen en kapotte bovenleidingen en blaadjes op het spoor waar we echt niet over heen kunnen rijden. Uh-huh. (En niet te vergeten verveelde echtparen en eenzame conducteurs).
Ik luister met een half oor verder.
Hij weer: Jaaa, want vr^uger (oh nee, das Brabants), vroeger, toen praatten de mensen nog met elkaar. (Op dit moment rollen de ogen echt uit mn hoofd. Niet dat argument weer.)(Jaja, ik ben een kind van mijn tijd, dat blijkt). ..Ja, want nu kijkt iedereen maar strak voor zich uit, of luistert met zon koptelefoon op naar een mp3-speler.. Ik grijns, op een wat naar mijn idee een combinatie tussen vriendelijke en eigenzinnige manier is, naar hen.
Maar ondertussen denk ik ook, ja maar luister eens. Misschien willen sommige mensen gewoon wat lezen, wat studeren, en hebben zij geen behoefte zwakzinnig te zeveren over een of ander onbenullig onderwerp dat hen toch geen ene moer interesseert! Sterker nog, ik kan je zo een voorbeeld geven: over het feit dat het vroeger toch zooveeel leuker was in de trein!* Pfffffffff.
Man, wat is mijn leven zwaar. Ik troost me met de gedachte dat ik nu in ieder geval altijd jazz, rock, weet ik veel bij mij zou kunnen hebben om mijn leven te verlichten. Hurray voor mp3-spelers!
(*En dan heb ik het deze keer nog niet eens over bellende mensen in de trein gesproken.....oh, the nuisance..!)
domenica, ottobre 14, 2007
How's that for a sun-day?
Wat is er nou erger dan op een zondag met het openbaar vervoer moeten reizen? Krijsende, rondrennende kinderen, gierende zestigplussers, hele gezinnen met pakjes en sultana's, ballen, kinderwagens, bossen bloemen, godweetwatnogmeer, allen meer geluid producerend dan je discman*, allen beter de wegversperrend dan een gemiddelde rugby'er. En denk je dat ze weten hoe ze met het OV te reizen? Neee joh, niet gehinderd door enige kennis van zaken staan zij als de eerste voor de deur om de trein in te gaan (hiermee een stroom van vijftien man blokkerend) en ja, staan zij ook als eerste weer voor de deur om de trein uit te gaan, zonder te bedenken dat het dan handig is de deur open te maken. ... God weet dat ik het haat met OV te reizen in het weekend. Maaan. (*Nee, ik heb nog steeds geen mp3-speler. En?)
Maar vandaag sloeg alles. Ik was al gealarmeerd op het perron, door de zware bassen van de kwetterende Duitse vrouwen die daar met al hun koffers stonden geparkeerd. Dus liep ik behendig deze bagage en vrouwpersonen voorbij, een eindje verder op het perron. Om naast een groepje Duitse mannen terecht te komen. Goed. Dit in mijn hoofd prentend wachtte ik op de trein, en ging naar de bovenverdieping van deze intercity, toen de Duitsers naar beneden verkasten. In mijzelf gniffelend over zoveel geluk hen te hebben kunnen ontwijken, ging ik op de bekende vaalpaarse stoel zitten, en made myself comfortable. Dacht ik dan.
De deuren sloten, en de trein reed aan. Toen drong tot me door dat ik absoluut niet had opgelet. In mijn coupe bevond zich namelijk een ware meute aan nog meer Duitse vrouwen! (Heeft het deze week im Der Zeit gestaan als Tip von der Weeck, bezet en maak Amsterdam onveilig?) Nu heb ik op zich niks tegen Duitse vrouwen, maar wel als ze balletjes naar elkaar gooiende, bier drinkende, muziek afspelende, luidkeels schorzingende, bassende en brallende Duitse vrouwen zijn!!
Nee. Ik maak geen grapje. Dit is serieus. Heeeel serieus. Vooral voor de Nederlanders aan mijn kant van de coupe, die elkaar aan keken met plaatsvervangende schaamte. Dat leverde op zich nog wel een leuk gesprek op, maar serieus.. De muziek uit hun draagbare iets had de kwaliteit van een kaliber lager dan carnavalsmuziek (Nee, echt!). En dan die stemmen! Schorre, harde, bassende stemmen (hoe komt dat toch, dat Duitsers een paar decibel meer kunnen praten? Ligt het aan de bouw, of aan de taal?)(De taal, vast). En ze 'zongen'... Praktisch t hele half uur vol. (Probeer je dat maar eens in te beelden). En ik moest studeren! :'( En zij dan bier zuipend! In de trein! Om half 3! Naja, dat gaat dan nog net. Maar niet in combinatie met hele feest dat zij eromheen bouwden!
Christ. What a day.
Gelukkig, ja gelukkig scheen de zon. En niet zo'n beetje ook. ^_^ Het was wel 17 graden, en ik ben lekker nog een uurtje of wat in het Julianapark gaan liggen, om de Duitsche liederen uit mijn hoofd te branden. Is iemand trouwens ooit opgevallen dat er een soort van spinnenwebben overal over het gras liggen daar? Ik zag het vandaag voor het eerst. (Mja, laten we hopen dat het spinnen zijn, met de processierups in ons achterhoofd.)(Ieee, rups in je achterhoofd).
V. Kush
Het was echt lekker weer eens in een park te zijn. Lekker veel bomen enzo. En gras om op te liggen (bovenop de webjes, tiehie!). Lekker van de frisse buitenlucht genieten. Nouja, totdat die Pool (want dat was 't! Ik heb m afgeluisterd) A. in mijn zon kwam staan en toen liggen en B. een gore sigaret begon te roken. Even nadenken, ben ik naar het park gekomen om sigarettenrook in te ademen? Nee, dat dacht ik dus ook. Dus rot op met dat zeikerige vriendinnetje van je en ga lekker in je studentenkeukentje roken. Tsss. Kom maar op met dat terassenrookverbod! (Alhoewel ik het zelf ook nogal extreem vind)(Maar goed, sigarettenrook is ook gewoon goor. Sorry hoor.)
Toen de rook eenmaal opgetrokken was, kwam de geroosterde kippenlucht pas echt goed door. (Van t Juliana-restaurant)(Naast het Julianapark, zeeer origineel). Enfin, het is beter dan sigarettenrook, maar wel jammer van die heerlijke heldere herfstlucht. Maar eigenlijk is het vooral zielig voor die kippetjes die daar zo lekker rondscharrelen, niet? Anyway.. Leuk herfstig zijn ook die vallende blaadjes. Wel jammer dat ik al twee keer een halve tak op mijn hoofd heb gehad (ok ok, takje. Maar toch!) Kunnen bomen mikken? :'( (Ie! Ook nog een spin in mn tas! Oe, een mierenkolonie op m'n tas.. Ah, natuur. Gaat niets boven toch?)
En jee, het is gewoon opeens half oktober. (Ik at pas een perzik en die smaakte naar een peer! Ook heel herfstig. Net als mijn pomooenkikkererwtencurry van vandaag :P). Maar goed, beter een goede herfst dan een slechte zomer, denk ik dan. Cheers to that. Dat de herfst mooi moge worden. (Met veel vallende blaadjes, pompoen en bomen, en weinig brallende Duitse vrouwen en rokende Polen).
Maar vandaag sloeg alles. Ik was al gealarmeerd op het perron, door de zware bassen van de kwetterende Duitse vrouwen die daar met al hun koffers stonden geparkeerd. Dus liep ik behendig deze bagage en vrouwpersonen voorbij, een eindje verder op het perron. Om naast een groepje Duitse mannen terecht te komen. Goed. Dit in mijn hoofd prentend wachtte ik op de trein, en ging naar de bovenverdieping van deze intercity, toen de Duitsers naar beneden verkasten. In mijzelf gniffelend over zoveel geluk hen te hebben kunnen ontwijken, ging ik op de bekende vaalpaarse stoel zitten, en made myself comfortable. Dacht ik dan.
De deuren sloten, en de trein reed aan. Toen drong tot me door dat ik absoluut niet had opgelet. In mijn coupe bevond zich namelijk een ware meute aan nog meer Duitse vrouwen! (Heeft het deze week im Der Zeit gestaan als Tip von der Weeck, bezet en maak Amsterdam onveilig?) Nu heb ik op zich niks tegen Duitse vrouwen, maar wel als ze balletjes naar elkaar gooiende, bier drinkende, muziek afspelende, luidkeels schorzingende, bassende en brallende Duitse vrouwen zijn!!
Nee. Ik maak geen grapje. Dit is serieus. Heeeel serieus. Vooral voor de Nederlanders aan mijn kant van de coupe, die elkaar aan keken met plaatsvervangende schaamte. Dat leverde op zich nog wel een leuk gesprek op, maar serieus.. De muziek uit hun draagbare iets had de kwaliteit van een kaliber lager dan carnavalsmuziek (Nee, echt!). En dan die stemmen! Schorre, harde, bassende stemmen (hoe komt dat toch, dat Duitsers een paar decibel meer kunnen praten? Ligt het aan de bouw, of aan de taal?)(De taal, vast). En ze 'zongen'... Praktisch t hele half uur vol. (Probeer je dat maar eens in te beelden). En ik moest studeren! :'( En zij dan bier zuipend! In de trein! Om half 3! Naja, dat gaat dan nog net. Maar niet in combinatie met hele feest dat zij eromheen bouwden!
Christ. What a day.
Gelukkig, ja gelukkig scheen de zon. En niet zo'n beetje ook. ^_^ Het was wel 17 graden, en ik ben lekker nog een uurtje of wat in het Julianapark gaan liggen, om de Duitsche liederen uit mijn hoofd te branden. Is iemand trouwens ooit opgevallen dat er een soort van spinnenwebben overal over het gras liggen daar? Ik zag het vandaag voor het eerst. (Mja, laten we hopen dat het spinnen zijn, met de processierups in ons achterhoofd.)(Ieee, rups in je achterhoofd).
V. Kush
Het was echt lekker weer eens in een park te zijn. Lekker veel bomen enzo. En gras om op te liggen (bovenop de webjes, tiehie!). Lekker van de frisse buitenlucht genieten. Nouja, totdat die Pool (want dat was 't! Ik heb m afgeluisterd) A. in mijn zon kwam staan en toen liggen en B. een gore sigaret begon te roken. Even nadenken, ben ik naar het park gekomen om sigarettenrook in te ademen? Nee, dat dacht ik dus ook. Dus rot op met dat zeikerige vriendinnetje van je en ga lekker in je studentenkeukentje roken. Tsss. Kom maar op met dat terassenrookverbod! (Alhoewel ik het zelf ook nogal extreem vind)(Maar goed, sigarettenrook is ook gewoon goor. Sorry hoor.)
Toen de rook eenmaal opgetrokken was, kwam de geroosterde kippenlucht pas echt goed door. (Van t Juliana-restaurant)(Naast het Julianapark, zeeer origineel). Enfin, het is beter dan sigarettenrook, maar wel jammer van die heerlijke heldere herfstlucht. Maar eigenlijk is het vooral zielig voor die kippetjes die daar zo lekker rondscharrelen, niet? Anyway.. Leuk herfstig zijn ook die vallende blaadjes. Wel jammer dat ik al twee keer een halve tak op mijn hoofd heb gehad (ok ok, takje. Maar toch!) Kunnen bomen mikken? :'( (Ie! Ook nog een spin in mn tas! Oe, een mierenkolonie op m'n tas.. Ah, natuur. Gaat niets boven toch?)
En jee, het is gewoon opeens half oktober. (Ik at pas een perzik en die smaakte naar een peer! Ook heel herfstig. Net als mijn pomooenkikkererwtencurry van vandaag :P). Maar goed, beter een goede herfst dan een slechte zomer, denk ik dan. Cheers to that. Dat de herfst mooi moge worden. (Met veel vallende blaadjes, pompoen en bomen, en weinig brallende Duitse vrouwen en rokende Polen).
Iscriviti a:
Post (Atom)
